De VAMberg in Wijster, de hoogste berg van Drenthe, vormde zaterdag het decor van een Run Forest Run trail georganiseerd door Winfried Bats, bijgestaan door vele vrijwilligers. Bij deelname aan dit soort runs staat het genieten van de natuur en gezelligheid voor op. Het behalen van snelle tijden is van ondergeschikt belang.

De deelnemers hadden vandaag de keuze uit het afleggen van tenminste 4, 8 of 12 ronden van 3.3 kilometer waarin verwerkt 100 hoogtemeters binnen 4, 8 of 12 uur.

Dit soort trails is koren op de molen van Claudine. Deze keer had ze zich ingeschreven voor het afleggen van tenminste 8 ronden binnen 8 uur.

Ze legde uiteindelijk 12 ronden af in 7.18.00 uur, voor waar een knap resultaat.

Claudine: “Het was loodzwaar. Heuvel op en af in de volle zon. Ik heb na ieder rondje een ruime drinkpauze genomen. Na 7.18.00 uur vonden mijn voeten het mooi geweest. Ik heb weer een aantal grenzen verlegd. Ik heb genoten en de sfeer was geweldig”.

Lees hieronder het verslag van Claudine.

Foto`s Claudine en organisatie.

Verslag Claudine

In het kader van wat variatie, schreef ik me in voor de RunForestRun VAM 8 uur: zoveel mogelijk rondjes van 3,3 km met telkens ±100 hoogtemeters. Een (afval) berg in Nederland kon toch niet zo moeilijk zijn—dat bleek verrassend pittig. Het avontuur begon een dag ervoor.Met het busje naar een boerderijcamping in de buurt en de heuvel verkennen rond 15:00 tijd genoeg voor het zou gaan onweren. Organisatie had net alles opgebouwd, praatje met WInfried die liet zien hoe de route liep en stukje route gelopen. Plots trok onweer op: binnen enkele minuten werd de lucht zwart, met harde windstoten en stortregen. De organisatie probeerde met 4 man de tenten en alles erbij overeind te houden; Hans en ik liepen er vlakbij en dan ga je natuurlijk helpen met alle krachten probeerde iedereen de tent en alles bij elkaar te houden. Tot het te gevaarlijk werd door het onweer dat wel heel dichtbij was (op een berg) en de windstoten wel erg hard. Schuilen in De Blinkerd op de heuvel. Zo snel als het begon, stopte het ook weer—de schade viel mee 19:00 uur 3 km terug gelopen naar de camping. Geen gewone eerste kennismaking

De volgende dag stond alles er keurig bij alsof er niets gebeurt was. De sfeer was relaxed en festivalachtig: wel warm, met weinig wind. De eerste rondjes gingen goed, maar het parcours bleek zwaar: meerdere gestage klimmen en stevige afdalingen, nauwelijks vlakke stukken—heel anders dan 3,3 km op de weg. Lastig voor te trainen in Kloosterburen :-). Ik zag veel lopers met trailstokken; tip van Jet, maar ik had alleen wandelstokken voor hiken in de bergen, en die waren niet geschikt dus niet meegenomen. Door de hitte besloot Ik echt heel rustig te lopen met pauzes tussen de rondes. Tot ongeveer 8 rondjes en nog 3,5 uur te gaan ging het prima, daarna werd het in de volle zon steeds zwaarder en begon mijn maag te protesteren. Ieder rondje leek de “berg’ 100 meter hoger te worden

Mijn doel was 11–14 rondjes. Na 12 rondjes stopte ik: nog 45 minuten voor een rondje , theoretisch mogelijk, maar enkels en voeten deden flink pijn, de afdelingen kosten veel aandacht , ik struikelde nog over een boomstronk op een klein vlak stuk en kreeg kramp in handen en kuiten. Stoppen voelde goed, was voldaan. Zijn niet de Pyreneeën maar toch zo’n 1200 hoogtemeters

Ik heb genoten, leuke mensen gesproken, en was verrast hoe leuk rondjes lopen kan zijn—de tijd vloog. De volgende dag voornamelijk wat algehele vermoeidheid, maar geen grote pijntjes: voor mij het teken dat ik op tijd gestopt ben. Op naar het volgende avontuur—en trailstokken aanschaffen.