Zoals bekend staat er op Janneke en Gerik wat lange afstanden wandelen en hardlopen betreft geen maat. Het afgelopen weekend leverden ze al wandelend weer een prestatie van formaat door in twee dagen het streekpad Noardlike Fryske Wâlden (NFW 100 mijl) met succes te volbrengen.

De start was even buiten Veenwouden met tussenstops In Eernewoude en Opende met als finish weer Veenwouden. Het tweetal is totaal 36.57.47 uur onderweg geweest, waarvan 32.46.47 uur beweegtijd.

Beiden bereiden zich voor op de 10e en laatste 100 Mijl van Sint Annen vanuit de achtertuin van Gerik in Sint Annen op zaterdag/zondag 13 en 14 juni a.s. Dit evenement kan zowel hardlopend al wandelend worden afgelegd.

Lees hieronder de verslagen van beide deelnemers.

Foto`s Janneke Cazemier

Verslag Gerik

Afgelopen de NFW100 gelopen. Dit is een 100 mijl over het streekpad Noardlike Fryske Wâlden. Start en Finish net buiten Feanwâlden. Deze 100 mijl heeft geen cutoff dus een prima gelegenheid voor een lange duurtraining voor de 100 mijl van Sint Annen begin juni. De hele NWF100 dan ook gewandeld. Vanaf de start samen gelopen met Janneke Cazemier en Adrie van Dijk. Beide ook deelnemers van de komende 100 mijl van Sint Annen.

Mooie ontdekkingstocht door voor mij onbekend stukje Friesland. Veel natuur, veel onverhard, mooie dorpjes en bijna alle soorten verharde wegen. De gehele route in unsupported. Hier en daar kan je publieke waterkranen en toiletten gebruiken, maar eten en drinken moet je zelf verzorgen. Hetzij meenemen of onderweg iets kopen. Onze tocht hebben we gesplitst in drie delen. Deel 1 naar het 55 kilometerpunt in Earnewâld, daar in een restaurant het avondeten. Deel 2 naar het 100 kilometerpunt in Opende, daar even van de route af voor een ontbijt bij familie. Deel 3, het laatste deel 65 kilometer naar de finish. Loopplan was gemiddeld 5KMH beweegtijd met daarnaast voldoende ruimte voor avondeten en ontbijt. We zijn totaal 36 uur, 57 minuten en 47 seconden onderweg geweest, waarvan 32 uur, 46 minuten en 47 seconden beweegtijd. Total afstand van deze 100 mijl was 167,8KM. Met 5KMH geeft dan dan een geplande beweegtijd van 33 uur en 36 minuten. Planning dus niet gehaald maar daardoor een nog langere duurtraining voor de komende 100 mijl van Sint Annen.

Website NFW100. uitslag staat binnenkort bij de DUV .

Verslag Janneke

Noardlike Fryske Wâlden Ultra 25 en 26 april, verstandige keuze???

Twee weken geleden kreeg ik een link doorgestuurd van Gerik, “leuk Janneke, mooie voorbereiding voor de 100 mijl van Sint Annen”. Nu heb ik wel vele gekke dingen gedaan in mijn ruim 43 jaar dat ik aan het hardlopen ben, maar een afstand in de voorbereiding lopen wat nog meer kilometers kent dan de 100 mijl van Sint Annen zelf, raad ik nooit iemand aan. Je traint ook geen 42 km voor een marathon. We gaan het dan wandelen zei Gerik. Leuk dacht ik….

Ik heb mij verdiept in wat het precies inhield. De Noordlyke Fryske Wâlden Ultra, georganiseerd, door 2 enthousiaste ultralopers, over het lange afstand wandelpad. Je wandelt door het Nationale Landschap Noardlike Fryske Wâlden. Een mooi gebied in Noordoost-Friesland. Een kleinschalig landschap, met veel zandpaden en veldwegen. Het is intact gebleven omdat er geen grote ruilverkavelingen waren. De route komt door 36 dorpen, alle dorpen kom je binnen door eerst een stuk door prachtige natuurgebieden te hebben gelopen.

Daarna een rondje om de kerk om vervolgens via gras/zandpaden het mooie natuurgebied weer in te gaan. Totaal gaan er 10 lopers voor de hele afstand, waaronder 4 wandelaars en 6 hardlopers en nog meerdere lopers die een gedeelte van de route lopen. Het is georganiseerd door 2 ultralopers, Rob Kelder en Johannes van der Kooi. Deze editie is de bèta editie genoemd, kleinschalig, de organisatie hoopt de volgende editie wat groter te organiseren. Het is de bedoeling 1x per twee jaar in het jaar dat de editie van de 60 van Texel niet plaatsvindt.

Zaterdagochtend om 9 uur gingen we van start, het startsein werd gedaan door Rob, door twee klompen tegen elkaar aan te slaan. De tocht was begonnen, direct gingen we een natuurgebied in. Eigenlijk had ik niet de ambitie om de hele afstand te lopen. 100 km leek me ver genoeg, dat was bij Opende en daar zouden we 7 uur zondagochtend zijn. Het mooiste van deze lange tochten is voor mij dat het donker wordt, de wereld stil wordt, de dieren op een gegeven moment ook stilvallen, behalve de roerdomp, wat een prachtig geluid door de nacht. 4 a 5 keer achterelkaar maakt hij een geluid alsof je door een slang blaast. Wat steeds meer gebeurt dat je s’nachts niet meer door natuurgebieden mag lopen, door het hoofdlampje worden de dieren onrustig. Voorbij Eernewoude moesten we daarom om het natuurgebied heen lopen.

Later in de nacht gingen we weer door een natuurgebied, vooraf gecheckt op het bordje wat bij de ingang stond of we er ook door mochten We zagen niets vermeld staan hierover op het bordje. Wij lopen door het natuurgebied, stond er op het eind toen we eruit kwamen toch een politieauto met twee agenten erin, die wilden weten wat we daar aan het doen waren, toen ze onze sportieve camlebag zagen, wisten ze dat het wel goed was. Het was wel een schrikmoment voor ons.

We starten nog met onze jassen aan, maar na een uurtje kon de jas al uit, met de mouwen opgestroopt wandelen we over mooie, soms lastige graspaden, langs het water, over vele bruggetjes en vlonders. Onderweg zagen we talloze ganzen met weet ik hoeveel jongen. Op ieder ooievaarsnest zaten ooievaars, vele vogels gespot, hazen en reeën, na ieder natuurgebied deden we weer dorpjes aan, om vervolgens weer de prachtige natuurgebieden in te gaan, de onverharde paden, schelpenpaadjes, graspaden, zandpaden, grindpaden en weet ik het allemaal. Het 55 km punt was in Eernewoude, hier was onze dropbag die we van te voren hadden ingeleverd, met kleding voor de nacht. We waren hier om 20 uur en hebben wat gegeten in het reataurant Princenhof, 1,5 uur rustgenomen. Goed gegeten, warme kleding aangedaan om vervolgens de koude nacht in te gaan. Koud zou het zeker worden.

Toen we om half tien weer vertrokken uit Eernewoude, hoefden onze hoofdlampjes nog niet aan, we hadden het voordeel van een heldere sterren hemel en een mooie halve maan. Het werd een koude nacht, het werd voor mij al snel een zware loop, ik dreigde in slaap te vallen, mijn eerste pijntjes aan de voeten begonnen al te komen, het was koud, met muts en dikke handschoenen al mijn kleding wat ik bij me had aangetrokken. De lol was er bij mij al snel wat af, toen we weer onverharde paadjes opgingen. Waarom deed ik dit ook weer vroeg ik me af. Met veel te weinig voorbereiding, te weinig kilometers in de benen hoe had ik mij her in over laten halen. Dat laatste wist ik natuurlijk wel, ik heb duurtraining nodig om op de laatste 100 mijl van Sint Annen, die Gerik organiseert in juni, Eddy te kunnen begeleiden, Eddy, ons maatje, met de ziekte van Usher, steeds slechter zien en horen, ik gun hem deze loop nog graag en hij had mij gevraagd om hem te begeleiden.

Langzaam tikken de kilometers weg, we waren met z’n drieën op pad gegaan en zouden ook met elkaar lopen. Je moet altijd alert zijn op elkaar en elkaar helpen, dan heeft de ene een inkak moment en dan de andere, het lopen wordt in de nacht wat instabiel door vermoeidheid, kou en onverharde paden. Ik hield me steeds voor als het eerst maar weer licht wordt dan begint er een nieuwe dag en is de nacht en het slaaptekort vergeten. Op het 80 km punt in de haven van Eastermar was een toiletgebouw met een watertappuntje. Het toiletgebouw was open, helaas maar twee toiletten anders konden we ieder op een toilet even een powernapje doen. Buiten het toilet gebouw stond een bankje, hier nog wat genuttigd uit onze eigen meegebrachte voorraad. Het was te koud om er te lang op te zitten. Op naar Opende, nog 20 km (4 uur wandelen) hier had Gerik een ontbijt geregeld bij zijn zwager en schoonzus, je moest even twee kilometer van de route af, maar dan had je ook wat. In gedachten zou ik hier stoppen, die vier uur door de kou overleef ik ook nog wel.

Toen het tegen vijf uur al wat licht werd, de natuur ontwaakte, de wereld weer op gang kwam, was ik over mijn twijfel heen en dacht, straks 100 km gehad, de laatste 67 km dan ook maar doen. Het beloofde wederom een prachtige dag te worden en waarom zou ik niet verder gaan. We hadden al 22 mooie dorpen gehad, dan de laatste 14 dorpen dan ook maar meepakken. Na een fantastisch ontbijt en onze waterflessen weer gevuld gingen we na ruim een uur rust weer op pad. Tot 17 uur in de middag ging het mooi, daarna werd het weer zwoegen, doordat het al kouder werd, mijn slaap weer toenam en mijn voeren die onverharde paden helemaal beu waren. Met nog 30 km te gaan zei ik tegen Gerik, “ik ben er wel klaar mee” nog een selfie van ons maken waarop we lachen met een boer met kiespijn, toch doorgezet. 21:00 uur was de kijkrichting dat we terug zouden zijn dan waren we 36 uur onderweg geweest, helaas werd het een uurtje later.

Terugkijkend een mooie tocht van een heel mooi stukje Friesland, blij dat ik de laatste 14 dorpjes ook nog heb gezien. De hele route was het naast navigeren ook opletten op de geel rood gemarkeerde paaltjes. Dit laatste kon ik niet meer zien, wat kregen we als aandenken??? Een mini paaltje met een geel rood markering erop. Leuk origineel aandenken. De volgende 100 mijl, want die komt er, wordt er toch meer hardgelopen. Nu eerst herstellen en dan op naar de 100 mijl van Sint Annen. Hopelijk verbeter ik hier mijn pr van 29 uur. Terugkomend of het verstandig is om dit te doen????? Heb nu genoeg duur in de benen voor over 6 weken, de rest is voor dan.