Voor ingewijden is het geen verrassing meer dat Janneke Cazemier uit Warffum vaak met succes deelneemt aan wedstrijden variërend van 42.2 kilometer (marathon) tot 100 mijl is 161 kilometer.

Gerik Mik organiseerde het afgelopen weekend vanuit zijn woonplaats Sint Annen voor de tiende en laatste keer de 100 mijl van Sint Annen. De deelname was beperkt en vond alleen op uitnodiging plaats.

Het evenement omvatte drie ronden van ruim 50 kilometer met telkens een terugkomst in en een vertrek uit Sint Annen.

Janneke deed voor de derde keer mee en voltooide haar trilogie in 30.26.18 uur. Een geweldige prestatie. Chapeau!

Gerik heeft de 2e ronde nog met Janneke meegelopen maar een blessure verhinderde helaas een volledige 100 mijl.

Lees hieronder haar verslag.

Foto`s Janneke Cazemier

Verslag Janneke

In 2022 en 2023 heb ik twee jaar achterelkaar de 100 mijl van Sint Annen gelopen, een evenement dat bestaat uit 3 ronden, iedere keer weer in Sint Annen komt om vervolgens de volgende ronde in te gaan. Eigenlijk had ik de 100 mijl afgezworen, het is een hele opgave en vergt veel trainingsarbeid.

Drie kwart jaar geleden benaderde Eddy Hedemann mij met de vraag of we samen de laatste editie van de 100 mijl van Sint Annen zouden lopen. Eddy heeft de ziekte van Usher en heeft beperkt zicht en zijn gehoor laat ook te wensen over. Ik heb me overlaten halen omdat ik Eddy dit gunde. Na best veel kilometers in de voorbereiding, met zelfs nog zes weken geleden een 100 mijl wandelend afgelegd, een 12 uursloop gedaan en de marathon van Groningen, was ik goed voorbereid aan de start. Eigenlijk wilde ik de snelste editie van mij ooit neerzetten, mijn pr stond op 29 uur en 45 minuten.

Hoe de twijfel om mee te doen opeens minder dan een dag tevoren mij overviel. Eddy deed mij op vrijdagmiddag een berichtje dat zijn schoonvader heel slecht was, dat hij niet ging starten. Achteraf een goede keus want zijn schoonvader overleed in de nacht van vrijdag op zaterdag. Mijn reactie was direct, ik ga niet starten, ik had alles in het teken gezet voor een ander, waarom zou ik mij stuk gaanlopen, op deze bizarre afstand. Ik belde met Gerik Mik, de organisator achter de 100 mijl, wat Janneke als ik nu met je mee ga lopen, Gerik wilde eigenlijk alleen lopen om nog een keer te “vlammen” op zijn laatste 100 mijl, hij was licht geblesseerd aan zijn voet en had deze wilde plannen uit zijn hoofd gezet. Gerik zei “we gaan samen starten en finishen”. Vooruit maar dacht ik toch maar meedoen. Met enig twijfel al in je hoofd, moet je de knop omzetten, deze afstanden lopen is voor 80% mentaal.

Afgereisd naar Sint Annen op zaterdagochtend, kwam ik toch nog voor een verassing te staan. Gerik had toch meer last van zijn voet als een dag eerder en besloot ronde 2 met mij mee te lopen.

In Sint Annen staat een klokkenstoel, deze wordt stipt om 9 uur geluid 1x per jaar tijdens de 100 mijl van Sint Annen. Met oorspronkelijk 9 deelnemers die mee zouden doen, zijn er maar zes gestart, waarvan 3 personen de finish hebben gehaald.

Ronde 1 is een ronde om de stad, dus om Groningen, we lopen via Zuidwolde, een onverhard pad naast de ringweg, via Zernike, Reitdiephaven naar Hoogkerk, hier staat de eerste verzorging box. On deze box zit ook een sleutelhanger, deze moet je meenemen als bewijs, dat je op de locatie bent geweest. Het was vanaf de start al erg benauwd, de zon scheen en er was weinig wind, na Hoogkerk gingen we door Den Horn, via de Kerkweg naar Oostwold, hier was nog een watertappunt geregeld. Van Oostwold gingen we naar de Onlanden, hier liepen we op het parcours waar een slow triatlon werd gehouden, niet echt handig, hier hadden we hinder van tot na het Stadspark van fietsers die op het parcours zaten.. Via Eelderwolde gingen we naar het klooster Yesse, waar ook een verzorging box stond, dus weer een sleutelhanger mee. Via Engelbert, hier een stuk onverhard bos met heel hoog gras en ook in het weiland was voor mij hardlopen geen optie, er moest gewandeld worden. Via Thesinge gingen we weer naar Sint Annen. Eerst afmelden voor de eerste ronde, daarna wat eten, de camel back gereed maken voor de nacht, poncho mee, er wordt regen voorspeld, lampje mee en extra shirt voor de kou. Gerik was inmiddels klaar voor ronde twee, deze had de naam “ik zai de vogels tegen d’oavondlucht” tekst uit een lied van Ede Staal, troubadour uit Leens. Gerik en ik liepen samen de nacht in. Op naar Leens, over Bedum, Westerdijkshorn, het fietspad door het land en dan door Winsum, waar het erg druk was op de terrassen, we lopen door via Marenland en bij Schilligeham achteruit, via Schouwerzijl. Inmiddels was het duister al aardig ingevallen. Her en der om ons heen klonk muziek, er waren heel wat evenementen. We liepen zwijgend door het donker, Gerik net een stapje voor mij, de kikkers hadden nog het hoogste woord, samen met de vele vogels. Helaas was het te bewolkt voor een mooie zonsondergang, De verzorging box stond bij Jan en Ineke Scheffer in Leens, Ineke heeft ook vele marathons gelopen.

Vlak voordat we in Leens kwamen ging het regenen en harder waaien. Na koffie, taart, toetjes en een gesprek over aardbeiplantjes, je moet het ergens over hebben midden in de nacht, gingen we onze weg vervolgen. Al vrij snel moesten we onze poncho’s aan. Het was koud en het begon steeds wat harder te regenen. Door het bos van Wehe den Hoorn vervolgden wij onze weg, vele slakken en kikkers bevonden zich op ons pad. Het werd een spel om ze te ontwijken, door onze hoofdlampjes lukte dit aardig. Via Wehe gingen we naar Mensingeweer, het was inmiddels na twee uur in de nacht en vele jongeren op de fiets passeerden ons, allemaal vriendelijk en beleefd. We vervolgden onze weg via Maarhuizen naar Winsum, inmiddels drie uur en nog vele blije feestgangers op straat in Winsum. We hadden een koude wind tegen en het miezer regende nog steeds. Ik had eigenlijk helemaal geen zin om met dit weer ronde 3 in te gaan. Het ochtendgloren begon laat vanwege het bewolkte weer. Ik had pijnlijke voeten, natte schoenen en ik had het koud. Via Onderdendam, Fraamklap, op weg naar Sint Annen, ronde 2 zat er om 6 uur op. Gerik zou de volgende ronde niet meegaan. Opgeven voor mij???? Nee dat was geen optie, ik had geen blessure en nog genoeg tijd om binnen de limiet binnen te komen. Een paar bakken koffie en wat eten, deed wonderen. Eerst de regen maar afwachten tot dit over was.

Om tien over zeven ging ik alleen ronde 3 in. Met in eerste instantie 3 shirt, Artemis hesje en een muts verliet ik Sint Annen, wat had ik het koud, ook deels door vermoeidheid natuurlijk. Op weg naar Stedum, ik belande op een pad, met gras, brandnetels zo hoog tot aan mijn oksels, daarna via Westeremden over een knollenland, fijn was anders. Echt een Gerik paadje, Gerik houdt van off de road en uitdagende onverharde stukken. Van Westeremden naar Garsthuizen, Zandeweer, Uithuizen richting Helwerd. Hier stond weer een verzorging box, dus sleutelhanger mee. Het lukte me niet echt om mijn hardlooppas te hervinden, te veel afgekoeld in de nacht en te stijf in de bovenbenen. Via Helwerd, richting Kantens, alwaar we voor het plaatsnaambordje rechts gingen, langs de bosrand. Ook weer een echt Gerik paadje met heel hoog gras. In deze onverharde stukken verlies je erg veel tijd, omdat ik daar wandel. In de loop van de zondag kregen mijn benen weer de spirit en kon ik mijn hardlopen weer wat hervinden. Mijn uiteindelijke doel om mijn tijd van 29:45 uur te verbeteren zat er niet in. Maar ben trots dat ik de 100 mijl volbracht heb in 30:26:18 uur. De cutoff tijd was 32 uur, dus had nog tijd over.